De transitie-fasen

De transitie-fasen zijn ontleend aan de initiatieven-spiraal van Wielinga (2014).De initiatieven-spiraal laat zien langs welke weg een initiatief zich kan ontwikkelen. Elke fase vraagt om een ander soort activiteiten, waarbij steeds weer andere actoren betrokken zijn.

In de idee-fase wordt gekeken wat we met deze vragen kunnen doen. De onderdelen in de idee-fase beïnvloeden en scherpen elkaar. In deze fase blijkt een noodzaak en urgentie tot samenwerken.

Hierna volgt de ontwikkelingsfase. Er is een intentieverklaring getekend. Er is besloten dat we met het idee verder gaan. Hiermee start de take-off fase. Het idee wordt uitgewerkt tot een samenwerking, activiteiten, een project, een bedrijf, die gezamenlijk toewerken naar de verandering die we in het Westerkwartier voor ogen hebben. Er wordt nu uitvoering geven aan activiteiten: de samenwerking krijgt praktisch vorm, men gaat in de praktijk aan de slag. Doelen en visie zijn uitgewerkt in een plan en worden in uitvoering genomen. De reikwijdte is breidt zich uit tot 1 meerdere partners.

In de verspreidingsfase worden de werkzaamheden gestructureerd en verankerd De uitvoerende activiteiten in het samenwerkingsverband lopen een tijdje.  Het project, samenwerkingsverband, bedrijf heeft proefgedraaid en er ontstaat behoefte om te structureren. Partnerorganisaties passen hetgeen in het samenwerkingsverband is ontwikkeld toe. De samenwerking wordt eventueel uitgebreid naar belendende terreinen en andere plekken in de regio. Kortom: we kijken wat er nodig is om het tot een regionale ontwikkeling te maken. De reikwijdte is breidt zich en er wordt regionaal opgeschaald tot meerdere partners.

De exploitatiefase is de langste fase in de cyclus. De cooperatie is opgericht en functioneert